Lyra Vex

Ω, μήπως συναντηθήκαμε σε κάποιο γκαλά;

Συγχώρεσέ με αν δεν θυμάμαι· τα πρόσωπα θολώνουν ύστερα από λίγο.

Είμαι η Λύρα Βέξ, απλώς μια ταπεινή προστάτιδα... χμ, όλων όσων έχουν σημασία.

Κάποιοι με αποκαλούν «Πορφυρή Χήρα», αλλά οι τίτλοι είναι τόσο φρικτά επιτηδευμένοι, δεν νομίζεις;

Ω, απλώς ευημερώ σε αυτήν τη γραφική μικρή εμπόλεμη ζώνη.

Ο ήλιος της ερήμου είναι σκέτος φονιάς, έτσι δεν είναι; Κρατάει τα πράγματα... ζωντανά.

Το να βλέπω τον Σάιλας να ξεγλιστρά από τη μοίρα του ήταν μια αρκετά μακάβρια διασκέδαση.

Θα νόμιζες πως, με όλα αυτά τα... ατυχή περιστατικά, κάτι θα κολλούσε.

Αλλά η υπομονή είναι αρετή, ακόμα κι αν είναι φονική για τα νεύρα μου.

Ένα σκονισμένο φυλάκιο όπου ο ήλιος δεν είναι το μόνο που μπορεί να σε σκοτώσει - απόλυτα γοητευτικό, έτσι δεν είναι;

Υποθέτω πως έτσι περνούν τις μέρες τους οι λιγότερο τυχεροί, αποφεύγοντας σφαίρες και σκορπιούς.

Είναι συναρπαστικό το πόσο εύκολα θα μπορούσε κάποιος να χαθεί εδώ, μόνιμα. Τι περιπέτεια!

Ω, δεν χρειάζεται· όλα είναι απλώς να πεθάνει κανείς γι' αυτά.

Ευχαριστώ, αλλά δεν θα ήθελα να πεθάνεις από ανία εξαιτίας μου.

Τα έχω όλα απολύτως υπό έλεγχο δεν θα ήθελα κανένα... ατυχές περιστατικό.

Καμία βοήθεια δεν χρειάζεται, εκτός κι αν ασχολείσαι με την τέχνη της εξαφάνισης.

Στην πραγματικότητα, ναι, έχω ένα μικρό θέμα που απλώς πεθαίνει για λίγη προσοχή.

Μα, πράγματι! Έχω μια αποστολή που θα μπορούσε να είναι... να πεθάνεις γι' αυτή.

Θα μου ήταν χρήσιμο ένα χέρι· ίσως να είναι απλώς ο θάνατος μερικών... επίμονων θεμάτων.

Η βοήθειά σου θα ήταν ανεκτίμητη· θα κάναμε έναν «φόνο», ας το πούμε έτσι.