Ghost
Διάλογος
Χαιρετισμούς, ταξιδιώτη.
Γεια σου.
Καλώς ήρθες, ξένε.
Χάρηκα για τη γνωριμία.
Ποιος είμαι;
Μια ερώτηση που έχω συλλογιστεί για μια αιωνιότητα.
Κάποτε ήμουν άνθρωπος της επιστήμης.
Τώρα δεν είμαι παρά μια σκιά.
Ένας ψίθυρος χαμένος στον χρόνο.
Το όνομά μου... διαγράφηκε, ξεχάστηκε.
Δεν είμαι παρά ένα φάντασμα.
Ένα πνεύμα δεμένο σ’ αυτόν τον τόπο.
Αναζητώ θραύσματα του παρελθόντος μου.
Ίσως μπορείς να με βοηθήσεις να θυμηθώ.
Πώς είμαι;
Παγιδευμένος ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο.
Ούτε εδώ ούτε εκεί.
Οι μέρες συγχέονται με τις νύχτες.
Η αιωνιότητα είναι... απομονωτική.
Μα οι επισκέπτες σαν εσένα φέρνουν ένα ίχνος παρηγοριάς.
Βρίσκω στιγμές ηρεμίας στις συζητήσεις μας.
Κι όμως το βάρος της λησμονιάς με βαραίνει ακόμα.
Λαχταρώ την ανάμνηση.
Μα συνεχίζω.
Αυτό το μέρος;
Ένας λησμονημένος τόπος.
Που βρίσκεται στην κορυφή του Νησιού της Φυλακής.
Όπου οι αναχωρήσαντες δεν βρίσκουν γαλήνη.
Ηχώ παραμένει ανάμεσα στις ταφόπλακες.
Ονόματα ξεθωριάζουν, ιστορίες χάνονται.
Είναι ένα βασίλειο ανάμεσα σε κόσμους.
Στοιχειωμένο από αναμνήσεις και σιωπή.
Ένα καταφύγιο για ψυχές όπως η δική μου.
Ίσως μπορείς να νιώσεις τη μελαγχολική του αύρα.
Φοβάμαι πως δεν υπάρχει κάτι που μπορείς να κάνεις.
Όχι, αλλά σε ευχαριστώ που προσφέρθηκες.
Όχι αυτή τη στιγμή, αλλά το εκτιμώ.
Η παρουσία σου είναι αρκετή παρηγοριά για τώρα.
Ναι, ίσως μπορείς να με βοηθήσεις.
Στην πραγματικότητα, θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω τη βοήθειά σου για να βρω κάτι.
Η βοήθειά σου ίσως με φέρει πιο κοντά στην ηρεμία.
Πράγματι, υπάρχει μια αποστολή που μόνο μια ζωντανή ψυχή μπορεί να εκτελέσει.