Oldvillager Robe

Είμαι ο Τόμπιας Κράνκσο... απλώς ένας παλαιός μετανιωμένος άνθρωπος...

Μια φορά ζούσα μια ειρηνική ζωή εδώ με την αγαπημένη μου γυναίκα.

Αλλά προσπαθούσε να με σκοτώσει... πώς μπόρεσε;!

Τώρα έχει φύγει, και εγώ... δεν ξέρω τι να κάνω.

Έχω ψάξει παντού, αλλά έχει εξαφανιστεί.

Δεν μπορώ να μην σκέφτομαι ότι είναι δικό μου λάθος... μήπως την έδιωξα;

Ω, πόσο μου λείπει... το χαμόγελό της, τα γέλια της... οι παρακλήσεις της...

Τα... άλλα χαρακτηριστικά της.

Σε παρακαλώ, αν τη δεις... έλα να μου πεις πρώτα, και σε κανέναν άλλο.

Πώς είμαι; Ω, είναι απλώς φρικτό...

Κάθε μέρα χωρίς αυτήν μοιάζει με έναν χρόνο.

Η φτωχή καρδιά μου δεν αντέχει αυτή τη μοναξιά.

Ξυπνάω κάθε πρωί ελπίζοντας ότι θα επιστρέψει.

Πώς μπορώ να συνεχίσω χωρίς να ξυπνώ από τις φωνές της;

Δεν μπορώ ούτε να φάω ή να κοιμηθώ σωστά, πάντα ανησυχώ.

Μετά από όλα, το καμένο φαγητό της με κρατούσε ζωντανό...

Κάποιες φορές νομίζω ότι την βλέπω στις σκιές...

Αλλά είναι απλώς το μυαλό μου που μου κάνει σκληρά παιχνίδια.

Σε παρακαλώ, αν την βρεις, πες της... πες της ότι την συγχωρώ.

Αυτό το μέρος... ήταν το μικρό μας καταφύγιο.

Η γυναίκα μου κι εγώ επιλέξαμε να περάσουμε τα τελευταία μας χρόνια εδώ.

Νομίζαμε ότι θα μπορούσαμε να βρούμε ηρεμία, μακριά από τον κόσμο.

Αλλά τώρα... είναι απλώς μια σκληρή υπενθύμιση της απώλειάς μου.

Περνάω τις μέρες μου ψάχνοντας την, σκάβοντας στις μνήμες.

Τα χέρια μου είναι βρώμικα γιατί έχω ψάξει κάθε ίντσα... κάθε σωρό χώματος.

Και λίγο αιματηρά γιατί κυριολεκτικά αιμορραγώ από τη θλίψη!

Σε παρακαλώ... μην ερευνάς, μην ανακινείς επώδυνες μνήμες.

Απλώς θέλω να την βρω και να την φέρω πίσω. Μόνος μου.

Ω ναι, σε παρακαλώ, χρειάζομαι τη βοήθειά σου...

Είμαι τόσο θλιβερός χωρίς αυτήν...

Είμαι τόσο χαμένος στη θλίψη που δεν μπορώ να κρατήσω το σπίτι καθαρό...

Κάθε μικρή δουλειά μου θυμίζει εκείνη...

Ω, ναι... θα μπορούσα πραγματικά να έχω ένα σάντουιτς...

Είμαι τόσο συναισθηματικά φορτισμένος χωρίς αυτήν...

Δεν έχω φάει κανονικό γεύμα από τότε που... έφυγε.

Είμαι απλώς πολύ συντετριμμένος για να μαγειρέψω για τον εαυτό μου...

Θα μπορούσες να μου φτιάξεις κάτι να φάω, παρακαλώ;

Πώς θα ήταν αν καθάριζες το σπίτι μου...

Μου άφησε όλες τις δουλειές...

Όχι, είναι πολύ επικίνδυνο...

Δεν μπορώ να σε ζητήσω αυτό.

Δεν αξίζω τη βοήθειά σου...

Σε παρακαλώ, κοίτα μακριά, μακριά...

Πιθανόν είναι μίλια μακριά από εδώ....

Σε παρακαλώ, μην ρισκάρεις... ψάξε σε απομακρυσμένα μέρη για αυτήν.

Φοβάμαι ότι δεν μπορώ να αντέξω τη βοήθειά σου...

Η φτωχή καρδιά μου δεν μπορεί να αντέξει τη συμμετοχή σου...