Seldon Moor

Εσύ... δεν με αναγνωρίζεις;

Έχουμε συναντηθεί... σε αυτή τη ζωή;

Ίσως αυτή να ήταν η τελευταία... ίσως...

Κάθε συνάντηση θολώνει πόσες φορές σου έχω συστήσει τον εαυτό μου;

Πόσες φορές με έχεις σκοτώσει;

Είμαι ο Seldon Moor... αλλά σίγουρα, πρέπει να το γνωρίζεις μέχρι τώρα.

Γίνομαι όλο και πιο κοντά σε μια φυσική λήξη.

Νόμισα ότι ίσως να ξεφύγω από αυτόν τον κύκλο αν ζούσα μια πλήρη ζωή χωρίς την ΕΣΥ παρέμβαση.

Η εμφάνισή σου... κάνει τα πράγματα πιο περίπλοκα, για να το θέσω ήπια.

Παρόλα αυτά, υπάρχει μια ελπίδα. Ίσως αυτή τη φορά να είναι διαφορετικά.

Σε παρακαλώ, απλά άσε με να περάσω αυτή τη μέρα χωρίς διακοπή. Σε παρακαλώ.

Kwalat... περισσότερο από έναν κόσμο, είναι μια φυλακή του δικού μου ατέλειωτου μαρτυρίου.

Κάθε λεπτομέρεια, κάθε πέτρα, χαραγμένη στη μνήμη μου χίλιες φορές.

Απλά θέλω να πεθάνω και να μην επιστρέψω ποτέ! Θέλω να σταματήσω να ξυπνάω σε αυτήν την καταραμένη μέρα που ήρθα εδώ!

Είμαι καταδικασμένος να επαναλαμβάνω αυτό το μαρτύριο ατελείωτα.

Όχι, η βοήθειά σου... πάντα οδήγησε στην καταδική μου.

Σε παρακαλώ, όχι! Η βοήθειά σου με έχει φέρει μόνο σε θάνατο πριν.

Κάθε φορά που με βοηθάς, πεθαίνω. Σε παρακαλώ, μη το κάνεις.

Δεν μπορώ να ρισκάρω. Η βοήθειά σου ποτέ δεν είχε καλή κατάληξη για μένα.

Μείνε μακριά, η βοήθειά σου είναι κατάρα.

Αν το να με βοηθήσεις σε κάνει να φύγεις, τότε ναι, χρειάζομαι βοήθεια.

Σίγουρα, βοήθησέ με και ίσως τότε να φύγεις.

Ναι, ναι, απλά σε παρακαλώ, μην μείνεις πολύ.

Οτιδήποτε για να σε κάνω να φύγεις ξανά, ναι.