Ερείπια

Τα Ερείπια στέκουν σε ζοφερή σιγή, με τα ετοιμόρροπα πέτρινα τείχη τους σημαδεμένα από τον χρόνο και τις σκιές. Κρανία είναι διάσπαρτα στο έδαφος σαν ξεχασμένες προσφορές, ενώ μια μοναχική φωτιά σιγοκαίει στο κέντρο, ρίχνοντας ασταθές φως σε ξεθωριασμένες ρούνες και καμένα τελετουργικά κειμήλια.

Σκεύη πόσης κρέμονται από γάντζους στην πέτρα, κουδουνίζοντας απαλά καθώς περνά ο άνεμος. Οι ψίθυροι μιλούν για έναν λατρευτή που κάποτε ταξίδεψε από τους μακρινούς βάλτους για να ηγηθεί σκοτεινών τελετών εδώ. Ακόμη πιο παράξενη είναι όμως η ιστορία ενός αλλόκοτου οδοντιάτρου, που τώρα επισκέπτεται συχνά τον τόπο, αφαιρώντας με ηρεμία και καταλογογραφώντας δόντια από θηρία και ανθρώπους, υποστηρίζοντας πως το καθένα κρύβει μια ανάμνηση που αξίζει να διατηρηθεί.