Lyra Vex
Диалог
О, жаяу әскер.
Өлім саған жарасады.
Тұзақтарға абай бол.
Әлі тұрсың ба?
Өлмеуге тырыс.
Сәлем, зеңбіректің жемі.
О, біз бір салтанатты кеште кездескен шығармыз ба?
Кешіріңіз, есіме түспесе; уақыт өткен соң жүздер көмескілене береді.
Мен Лира Векс, жай ғана... иә, маңыздының бәріне демеушілік ететін қарапайым жанмын.
Кейбіреулер мені "Қызыл Жесір" деп атайды, бірақ мұндай атақтар тым менменсіп кеткендей көрінбей ме сізге?
О, мен мына шағын соғыс алаңында нағыз гүлденіп жүрмін.
Шөлдегі күн өлімге тең ғой, солай ма? Барлығын... сергек ұстайды.
Сайластың тағдырымен арпалысын бақылау — біртүрлі қараңғы болса да, қызық екен.
Осындай... бақытсыз оқиғалардың бәрінен кейін бірдеңе өзгеріп кететіндей көрінер еді.
Бірақ шыдамдылық — ізгі қасиет, менің жүйкеме қаншама ауыр тисе де.
Күннен басқа да түбіңе жететін нәрселер жетерлік осы шаң-тозаң басқан бекет қандай керемет, солай емес пе?
Сірә, жолы болмаған жандар күндерін осында оқ пен шаяннан жалтарып өткізуге мәжбүр шығар.
Мұнда біреудің мүлде жоғалып кетуі қаншалықты оңай екені қызық, нағыз шытырман!
О, қажеті жоқ; бәрі өлердей керемет қой.
Рақмет, бірақ менің кесірімнен сіздің іш пыстырарлық өлімге тап болғаныңызды қаламас едім.
Мен бәрін мүлтіксіз бақылауда ұстап тұрмын, ешқандай... бақытсыз оқиғалар болмағанын қалаймын.
Көмек қажет емес, егер сіз біреуді ғайып қылу өнерімен айналыспасаңыз.
Шынында, иә, менің бір кішігірім мәселем бар, ол назарға әбден «өліп бара жатқаны» анық.
Неге десеңіз! Менде бір тапсырма бар, ол тіпті... өлердей қызықты болуы мүмкін.
Маған көмектесер едіңіз бе; бұл кейбір... шешілмей жүрген мәселелердің түбіне жетуі мүмкін.
Сіздің көмегіңіз баға жетпес; былайша айтқанда, біз нағыз «қырып салатын» жетістікке жетер едік.