Mabel Thorn
Диалог
Ах-чуу! Сәлем.
Пысс...сәлем.
Тағы сен бе? Ах-чуу!
Түу, шөптер емес! Сәлем.
Бір секунд... Ах-чуу! Сәлем.
Мен Мэйбел Торнмын... Ап-чхи! Барлық жасылға аллергиям бар.
Бұрын... пысқ... Куалаттың өсімдіктері мені ұстағанға дейін еш уайымсыз кезбе болатынмын.
Сірә, мен мұнда біртүрлі... экологиялық апатты зерттеу үшін келдім.
Шынымен де таңдау болған жоқ. Рекрутер «не осы, не түрме» деді.
Қалай көрініп тұрмын?
Сөйлемнің ортасында түшкірмей, әрең сөйлеймін.
Бұл таусылмас тозаң бұлтында өмір сүргенмен тең.
Бір күні... олардың бәрін қалай өртеп жіберуді ойлап табамын.
Бірақ солтүстіктегі өлі аймақ оларды алдымен жойып жібермесе екен.
Ап-чхи!... бұл – солтүстік шекара.
Осы жерден әрі қарай бәрі қаңыраған дала.
Баратын жақта, тым болмаса, өсімдіктер жоқ екен...
Үміттенемін.
Ап-чхи! Жоқ... менде бәрі жақсы.
Пысқ... әйтеуір шыдап келемін... Ап-чхи! Дегенмен рахмет.
Мына шөптер... Ап-чхи!... мені әбден титықтатты, бірақ мен... Ап-чхи! төзіп келемін.
Тірі қалу дейсің бе... егер... Ап-чхи!... түшкіруді тірі қалу деп есептесең.
Бәрі бақылауда, тек... пысқ... шөптік апокалипсиспен күресудемін.
Ап-чхи! Рахмет, бірақ... пысқ... мен бұл ессіздікпен өзім күресіп жатырмын.
Ап-чхи! Иә, өтінемін!
Пысқ... мына шөптерге төзе алмаймын... көмек керек!
Мұнда бір... Ап-чхи!... көмек қолы керек!
Мені құтқаруға көмектесіңізші... мына жасыл түстегі сұмдықтан!
Бұл өсімдіктер... пысқ... маған қарсы қастық ойлауда!