Мадам Мираж

Оның өткен өмірі шұңқырларға толы, ол оларды үнемі өзгеріп отыратын әңгімелермен толтырады—кейде өзін ұмытылған өркениеттің ұлы абызымын десе, кейде гараждағы сатылымнан сиқырлы бетперде тауып алған зеріккен кітапханашы болғанын айтады. Бірақ қандай хикая болмасын, бір нәрсе өзгермейді: Мадам Мираж өз сиқырлары шын күшке ие екеніне сенімді, тіпті олар кейде күтпеген сәтсіздіктерге ұшырап, шәкірттерін жылтыраққа көміп тастаса да, не оларды түсініксіз ұйқаспен сөйлетуге мәжбүр етсе де. Сол келеңсіздіктеріне қарамастан, Мадам Мираж өзінің әдеттен тыс болмысымен елдің сүйіктісіне айналған, ал қала тұрғындары онсыз елестете алмайды. Ол шөлден шығып келіп, белгісіз себептермен осы бекет маңында аялдаған – дегенмен жұрт оны көмектесуге келді деп есептейді.