Тастанды үй

Үй өрмелеп өскен шырмауықтар мен сынық бөренелердің астында еңкейіп тұр, жердің өзі оны тұтас жұтпақ болғандай. Сынған жапқыштардан жел ысқырып, тірілерге тән емес сыбырларды алып жүреді. Тот басқан құрал-саймандар мен жарылған ыдыс-аяқ әлі еденде жатыр, ошақтың оты өшкен түннен бері ешкім тиіспеген. Кейбіреулер оны қарақшылар иемденді десе, енді бірі орман иемденді деп ант етеді — қалай болғанда да, оны ешкім үй деп атамайды. Енді ол баспананың қаңқасы ретінде ғана қалып, жерге шегеленген ескерту іспеттес: Квалатта тіпті тас пен ағаш та өледі.