Байланған Лашық

Сазды батпақтардың тереңінде орналасқан Байланған Лашық – оның тұрғынының аман қалу түйсігінің нәзік көрінісі іспеттес. Ескі арқан мен тат басқан шегелердің көмегімен әрең ұсталып тұрған лашық батпақ арасымен ұйтқыған дымқыл желге сырттай иіле түседі. Қабырғалары әрбір екпінді желмен сықырлап, сыртында жалғыз тұрғызылған айбарлы тотем мүлгіп тұрады; қашалған көздері лашықты үнсіз күзетіп, оның құлағалы тұрған құрылымын қырағылықпен бақылайды. Тотемнің өзі мүжіліп, бастапқы оймыштары өше бастағанына қарамастан, әлі де үрейлі құрмет сезімін оятады. Лашықтың ішін алакөлеңке шам жарығы нұрландырады, бір-біріне сай келмейтін жиһаздар мен көгерген иіс пен шөптердің хош иісі аңқиды. Бұл мекен бір жағынан қараусыз қалғандай да, елестер қоныс еткендей әсер береді; мұнда уақыт баяулағандай, ал сырттағы батпақтың күбірі – жалғыз серігіңіз болып қалады.