Ghost
Dialoog
Groeten, reiziger.
Hallo daar.
Welkom, vreemdeling.
Aangenaam.
Wie ben ik?
Een vraag die ik al een eeuwigheid overdenk.
Ooit was ik een man van wetenschap.
Nu ben ik slechts een schaduw.
Een fluistering verloren in de tijd.
Mijn naam... gewist, vergeten.
Ik ben slechts een geest.
Een ziel gebonden aan deze plek.
Op zoek naar fragmenten van mijn verleden.
Misschien kun je me helpen herinneren.
Hoe ben ik?
Gevangen tussen leven en dood.
Niet hier noch daar.
De dagen gaan over in nachten.
Eeuwigheid is... isolerend.
Maar bezoekers zoals jij brengen een sprankje troost.
Ik vind momenten van rust in onze gesprekken.
Toch drukt de last van het vergeten nog steeds op me.
Ik verlang naar herinnering.
Maar ik ga door.
Deze plek?
Een vergeten plek.
Die rust op Prison Island.
Waar de overledenen geen rust vinden.
Echo's blijven hangen tussen de grafstenen.
Namen vervagen, verhalen gaan verloren.
Het is een rijk tussen werelden.
Geteisterd door herinneringen en stilte.
Een toevluchtsoord voor zielen zoals ik.
Misschien voel je de melancholische sfeer.
Ik vrees dat er niets is wat je kunt doen.
Nee, maar bedankt dat je het aanbiedt.
Niet op dit moment, maar ik waardeer het.
Je aanwezigheid is voorlopig genoeg troost.
Ja, misschien kun je me helpen.
Eigenlijk kan ik je hulp gebruiken bij het vinden van iets.
Jouw hulp kan me dichter bij rust brengen.
Inderdaad, er is een taak die alleen een levende ziel kan volbrengen.