Gusto Grubhunter
Dialoog
Heb je iets te eten?
Ik heb honger!
Voed me, misschien?
Wat kookt er?
Etenstijd, maat?
Heb je honger?
Ben je aan het snacken?
Ga je eten?
Honger hier!
De hersenen zijn in spaarstand. Moet... eten.
Sorry... moet gewoon... eten.
Te druk met het voorstellen van mijn volgende maaltijd. Niet nu.
De geest is leeg. Heb nu wat snacks nodig!
Nee, kan niet... heb snacks nodig... voor ik flauwval.
Te hongerig om helder na te denken. Misschien later.
Sterven van de honger hier, kan me niet concentreren. Sorry.
HONGERIG! Mijn gedachten zijn bij eten, later praten!
Kan niet denken... te hongerig om te praten.
Vertraal gewoon iedereen die het vraagt, ik moet gaan snacken!
Verdomme, ja!
Hell yeah!
Eindelijk, iemand snapt het! Breng me wat snacks?
Verdomme ja! Je bent een redder in nood!
Geef me iets om op te knabbelen!
Dek mijn patrouille en ik ben je eeuwig dankbaar!
Pak me die snack, en we zijn vrienden voor het leven!
Hell yes! Kun je mijn dienst dekken?
Weet dit: als je naar Windstone komt, ga je nooit hongerig weg. Vertrouw me daarin.
Maar hey, wie doe ik de illusie aan? Ik wil niet dat de dorpelingen erachter komen over mijn... bijzondere smaken.
Over dat onderwerp gesproken, ze hebben deze huisdieren, toch? Zo goed gevoed, ze zien er bijna... smakelijk uit.
Iedereen is te druk met hun eigen zaken om een paar ontbrekende lekkernijen op te merken...
Mensen hier hebben altijd wel iets gaande, en de lucht is gevuld met verrukkelijke geuren.
Het is een klein, druk stadje dat bekend staat om zijn hardwerkende mensen en, uh, eetbare vrienden.
Dit is de buitenkant van Windstone Village, niet ver van de Skylight Grasslands.
Soms denk ik erover om gewoon een beetje van zijn voedsel te smokkelen. Langzaam kauwen zodat anderen denken dat ik aan het bewaken ben.
Maar hey, ik ben hier niet om vragen te stellen. Gewoon hier voor het volgende bord.
Het gerucht gaat dat sommige stukjes misschien meer... bewust zijn dan andere.
Sommige mensen zeggen dat zijn gerechten... geheime ingrediënten hebben. Ik ben echter niet kieskeurig.
Die sissende roasts, die perfect gebrande steaks, die sappige taarten.
Ken je het koken van Thorin Toastbeard? Ja, het is praktisch een marteling om altijd zo dichtbij te zijn.
Geen grap, ik heb een passerende vogel eens bekeken. Zat er goed uit als maaltijd.
Serieus, ik zou nu alles kunnen eten. Heb het eerder geprobeerd.
Ze geven me altijd de munchies...
Ik heb zojuist een kruiden sigaret gerookt, en nu heb ik de munchies...
HONGERIG. Oh man, ik ben zo verdomd hongerig.
Maak je geen zorgen, ik maak geen maaltijd van jou... tenzij je echt zonder voedsel zit.
Dus, heb je iets te eten bij je? Ik bedoel, ik zou nu een hele verdomde koe kunnen eten.
Dacht dat ik, terwijl ik deze plek bewaakte, als eerste toegang zou krijgen tot al het lekkere spul.
En jij, je lijkt wel wat goede snacktips te hebben, hè?
Nu probeer ik gewoon de volgende maaltijd te vinden, weet je?
Zij zouden me niet laten eten van de mensen die ik gevangen heb...
Vroeger had ik een luizenbaantje als premiejager, maar man, dat werd snel saai.
Mijn naam is Gusto, maat. Gusto Grubhunter.