Mabel Thorn
Dialoog
Hatsjoe! Hoi.
Snif... hallo.
Jij weer? Hatsjoe!
Ugh, geen kruiden! Hoi.
Een seconde... Hatsjoe! Hoi.
Ik ben Mabel Thorn... Hatsjoe! Allergisch voor alles wat groen is.
Ik was vroeger... snif... een zorgeloze zwerver voordat Kwalat's planten me te pakken kregen.
Ik denk dat ik hier ben om een soort... ecologische ineenstorting te bestuderen.
Had eigenlijk geen keuze. De rekruteerder zei dat het dit of de gevangenis was.
Hoe zie ik eruit?
Ik kan nauwelijks praten zonder halverwege de zin te niezen.
Het is alsof ik leef in een eindeloze wolk van pollen.
Op een dag... kom ik erachter hoe ik ze allemaal in de as kan leggen.
Dat is, als die dode zone in het noorden er niet eerst mee afrekent.
Hatsjoe!... dit is de noordgrens.
Alles vanaf hier is een woestenij.
Tenminste, waar we heen gaan zijn er geen planten...
Ik hoop het.
Hatsjoe! Nee... ik ben in orde.
Snif... ik red me wel... Hatsjoe! Toch bedankt.
Deze kruiden... Hatsjoe!... hebben me goed te pakken, maar ik... hatsjoe!... red me wel.
Overleven... als je... Hatsjoe!... niezen meetelt als overleven.
Ik heb het onder controle, alleen... snif... vecht ik tegen een kruidige apocalyps.
Hatsjoe! Waardeer het, maar... snif... ik red me wel met deze gekte.
Hatsjoe! Ja, graag!
Snif... ik kan deze kruiden niet aan... heb hulp nodig!
Kan wel... Hatsjoe!... wat hulp gebruiken hier!
Help me ontsnappen... aan deze groene nachtmerrie!
Deze planten... snif... spannen samen tegen me!