Willy Slick is a vendor in Corepunk. It has 1 known spawn location on the Kwalat map. It sells 603 items.
Willy heeft een talent voor het verkopen van vissen die al lang niet meer vers zijn, met zijn gladde verkooppraatjes en dubieuze charme om klanten ervan te overtuigen dat ze een “echte vangst” binnenhalen. Zijn kraam staat vol met vissen van twijfelachtige herkomst, zoals de beruchte “Chonkfish,” een grotesk grote, opgeblazen beestenboel waarvan Willy beweert dat het een zeldzame delicatesse is. In werkelijkheid is het gewoon een overvoede goudvis die hij in bulk bij een dierenwinkel heeft gekocht.
Willy’s verkooptactieken zijn net zo glibberig als de vis die hij verkoopt. Hij plakt overal een "100% Vers"-sticker op, zelfs als het beestje er haast zelf vandoor zwemt. Hij staat er ook om bekend de prijs op te drijven met bizarre claims, zoals volhouden dat zijn “Speciale Saus” (eigenlijk gewoon bedorven mayonaise gemengd met citroensap) “elke vis laat smaken alsof hij net uit de oceaan is gesprongen.”
Achter de schermen is Willy altijd aan het sjacheren, op zoek naar nieuwe manieren om van zijn louche voorraad af te komen. Hij heeft vissen geverfd om ze exotischer te laten lijken, sardientjes verkocht als “miniatuurzwaardvis,” en zelfs eens geprobeerd een levende kreeft te slijten als een “zeldzame zeekonijn.” Zijn nieuwste zwendel? Mensen ervan overtuigen dat zijn vis eigenlijk een afrodisiacum is, wat tot allerlei ongemakkelijke situaties leidt wanneer klanten de theorie willen “testen.”
Willy heeft een heftige rivaliteit met een nabijgelegen veganistische markt, “The Green Sea,” waar hij voortdurend streken uithaalt, zoals stiekem visresten naar binnen smokkelen of geruchten verspreiden dat hun boerenkool “naar vis smaakt.” De eigenaar van The Green Sea, een overijverige gezondheidsfanaat genaamd Karen, probeert hem altijd te betrappen, maar Slick Willy is te glad om gepakt te worden—meestal dan.
Ondanks zijn schimmige praktijken is er iets opvallend innemends aan Willy. Hij heeft altijd een knipoog en een grijns klaar, en zijn overmoed wordt alleen geëvenaard door zijn totale gebrek aan schaamte. Hij gelooft heilig dat hij op een dag binnenloopt door de “volgende grote visvangst” te verkopen, wat dat ook moge zijn. Tot die tijd blijft hij zijn dubieuze zeevruchten aanprijzen met een twinkeling in zijn oog en een portefeuille die maar wat graag gevuld wil worden met onrechtmatig verkregen winst.