Seldon Moor

Sen... beni tanımıyor musun?

Bu hayatta... henüz tanışmadık mı?

Belki o sonuncusuydu... belki...

Her karşılaşma, sana kaç kez kendimi tanıttığımı bulanıklaştırıyor.

Beni kaç kez öldürdün?

Ben Seldon Moor... ama elbette bunu şimdiye kadar biliyor olmalısın.

Doğal bir sona giderek yaklaşıyorum.

Senin müdahalen olmadan tam bir ömür yaşarsam bu döngüden nihayet kurtulabileceğimi düşünmüştüm.

Senin ortaya çıkman... en hafif tabirle işleri karmaşıklaştırıyor.

Yine de, küçük bir umut var. Belki bu sefer farklı olacak.

Lütfen, sadece bu günü kesintisiz geçirmeme izin ver. Sana yalvarıyorum.

Kwalat... bir dünyadan fazlası, benim bitmek bilmeyen ıstırabımın hapishanesi.

Her detay, her taş, hafızama binlerce kez kazındı.

Sadece ölmek ve bir daha geri dönmemek istiyorum! Buraya geldiğim o lanetli günde uyanmayı bırakmak istiyorum!

Bu acıyı sonsuza dek tekrarlamaya mahkûmum.

Hayır, yardımın... her zaman sonumu getirdi.

Lütfen, hayır! Yardımın bana daha önce sadece ölüm getirdi.

Her yardım ettiğinde, ben ölüyorum. Lütfen, yapma.

Bunu riske atamam. Yardımın benim için asla iyi sonuçlanmadı.

Uzak dur, yardımın bir lanet.

Eğer bana yardım etmek gitmeni sağlayacaksa, o halde evet, yardıma ihtiyacım var.

Tabii, bana yardım et ve belki sonra gidersin.

Evet, evet, sadece lütfen fazla kalma.

Tekrar gitmeni sağlamak için ne gerekiyorsa, evet.