Gravedigger Goldenfield

Anlıyorum, herkes ölülerle uğraşmaktan rahat değil.

Bu rünü oluştur, enerjisini hissetmeme izin ver, ve belki de aradığın gizemlere ışık tutarak geçmişime açılan kapıyı açacak.

Ama çürümüş etin ve soğuk dokunuşun altında, hâlâ insanlığımın kalıntılarını taşıyorum. Bu, ağır bir gururla taşıdığım bir yük.

Bu ölümsüz yaşamımın amacı, ayrılanlara huzur getirmektir.

Kaosla dolu bir dünyada, düşenlerin huzurlu bir dinlenmenin onurunu, kargaşadan son bir sığınağı elde etmelerini sağlıyorum.

Peki, hayat ve ölümün sınırları bulanıklaşmışken, birinin iyi olup olmadığını nasıl ölçersiniz?

Ölümsüz olmak kolay bir iş değil, ama büyüleyici bir varoluş bilmecesi sunuyor. Varım, evet, ama yaşıyor muyum? Bu, filozoflara sorulacak bir soru.

Ölülerden yardım istiyorsan, önce onlara yardım etmelisin.

Bu, kasvetli büyülerini örüp beni bu halde bırakan Et Büyücüleri ile kaderimi belirleyen karşılaşmamdan beri benim gerçeğim oldu.

Başıma gelen karanlık kadere rağmen, mezar kazıcı rolümde garip bir huzur buldum.

Peki, gece kapını çalmamam için dua etsen iyi olur.

Keyfin bilir. Sanırım bu da bana daha fazla yiyecek kalacağı anlamına geliyor.

Bazı ruhları huzura kavuşturmama yardım et, belki de atıştırmaktan kaçınabilirim.

En azından benim için huzur yok... o bedenler... cazip geliyor.

Bir mezar yeri mi arıyorsun? Ölümcül indirimlerim var.

Evet, aslında sana bir işim var.

İşler gözlerime kadar birikti. Bir eline ihtiyacım var.

Eğer miden kaldırıyorsa, sana işim var.

Şimdi değil, ama çok uzaklaşma.

Şu ana kadar her şey iyi. Daha sonra tekrar gel.

Şimdilik kontrol altında. Yine de teşekkürler.

Beden dinlenmeye bırakılmazsa, ölümde huzur yoktur.

Mezarlık benim alanım, bana emanet edilen ruhlarla dolu.

Ölümsüz dürtülerime yenilmemeye çalışıyorum, ama bazen bu çok cezbedici oluyor.

Tekdüze, evet, ama aynı zamanda rahatlatıcı. Bu sonsuz arafta gezinirken bana bir amaç ve yaşayanların dünyasına bir bağ sağlıyor.

Metodik kazma süreci, gömme işleminin ağırbaşlı eylemi - yaratılış ve yok oluş ritmiyle uyumlu bir döngü.

Bir düşün, kalbin sessizleşir, damarların soğur, ama yine de ne yaşam ne de ölüm olan bir varoluşa bağlı olarak ağır adımlarla ilerlersin.

Geçmiş hayatımın anıları parçalanmış rüyalar gibi, yakalanması zor ve çarpık. Yine de, bir Mistik olduğumdan neredeyse eminim.

İçimde derinlerde büyük bir bilgi var, gizemli ve ruhani olanın anlayışı, ki bu sadece bir Mistike ait olabilir.

Ama şimdi, bu ölümsüz formda yeniden doğduktan sonra, zanaat masasına dokunmak bile beni rahatsız ediyor.

Senden rica ediyorum, benim için bir rün oluştur. Tarif bende. Eminim ki ona çok aşinaydım.

Bu rün, Yara, sadece karmaşık bir sembolden daha fazlası. O bir anahtar, geçmişime açılan bir kapı, unutulmuş anıların sisinde bir işaret.

Çürüyen suretime bakıp, ölümsüz bir canavar görüyor olabilirsiniz.

Anlıyorum, alınmıyorum. Sonuçta geçmişim bir gizem.

Bana Mortimer Gloomsworth derler, Goldenfield'ın mezar kazıcısı. Bu hüzünlü bir meslek, ama yine de gerekli.

Portallardan beri, kasaba yeni gelenlerin akınına uğradı... ve yeni mezarların.