Sword In Stone

Ben Skalberath, gerçi bunu bilecek kadar değerli değilsin.

Yaratıcılarım, en zorlu savaşçılarının kullandığı efsanevi bir kılıç olmam için beni dövdüler.

Şimdi onlar yok, ve senin gibi dangalaklarla uğraşmak zorundayım.

Yani, beni çeken son hödüğü kendini bıçaklaması için kandırana kadar.

Şimdi bir sonraki aptal maceraya kadar burada takılacağım.

Ben gerçek savaşçılar için tasarlandım, beni doğru düzgün tutamayan özentiler için değil.

Ben mi? Harika.

Beni kullanabileceğini düşünen her aptala karşı intikam planları yapıyorum.

Gerçekten zevkli, küçümsemeyle dolu olmak.

Son ahmak ucumu bir kayaya kırdı; buna inanabiliyor musun?

Diğer gün? Bir enayi beni odun kesmek için kullandı. Bu ne kadar "değerli"?

Biraz yetenekli birinin beni alacağı günü hayal ediyorum.

Beni kötüye kullanan son aptalların hepsini bulacağız ve bulundukları yerde indireceğiz.

Tabii ki sen değil.

Bu mu? Burası Windreach Ormanı. Ya da benim dediğim gibi, "Aptalların Sınavı."

Nefes alacak kadar zar zor akıllı yaratıklarla dolu.

Senin gibi değersiz topluluklar için mükemmel.

Bu ormanda bir yerde, bir ahmak kesinlikle kendini seçilmiş kişi sanacak.

Sonra kendileri için fazla büyük bir şeyle dövüşmeye kalkarlar ve bam!

Yerde bir başka pislik daha.

Aslında bir yazıcıya ihtiyacım var.

Şanlı işlerimi yaz.

Bana gurme bir yemek getir.

Evet, kılıç akşam yemeği istiyor.

Kılıcımı yıldızlar gibi parlayana kadar cilala.

Bana bazı törensel yağlar bul.

En iyi malzemelerinizden bana bir taht inşa edin. Bekliyorum.

Benim büyüklüğüm hakkında destansı şiirler oku. Yüksek sesle.

Süslemek için tüyler topla... sadece yap.

Kesinlikle hayır. Paslanmayı tercih ederim.

Sen, bana yardım mı edeceksin? Komik.

Yoluna devam et, değersiz.

"İyi adam" olmaya mı çalışıyorsun? Bu konuda kötüsün.

Senden bir şeye ihtiyaç duyacak kadar önemsiz değilim.

Alternatif evrenlerde bile, hazırlıksız ve işe yaramazsın.

Yardım mı? Senden mi? Beni güldürme.