Ormana Doğru

Eyerlen, asker! Şu Dread'lara patronun kim olduğunu gösterelim.

Yani, o Dread'lara Boomstick misafirperverliğini tattırdın mı?

Vay canına! O Dread'ları paketleyip göndermişsin!

İşte ödülün, evlat. Hepsini sakız ve purolara harcama.

Eğer bir madalyam olsaydı, şimdi senin boynunda olurdu. Aferin!

Peki öyleyse, galiba bugün kıyamete karşı ben ve sadık süpürgem tek başımıza kalacağız. Güzel günler.

Belki de konuşan travma sonrası stres bozukluğumdur, ama sanırım o Dread'lar kokumuzu aldı. Gelecekler, eminim.

Baskı yapmak istemem ama eğer bizi aşarlarsa, çatıdan 'Sana söylemiştim!' diye bağırıyor olacağım.

Peki, kahraman, ama o Dread'lar kapıyı çaldığında, yaşlı Hank seni uyarmadı deme.

Burada Rambo'yu utandıracak kadar ekipmanım var. Neden birazını alıp o Dread'lara asla unutamayacakları küçük bir sürpriz parti vermiyorsun?

Birinin dışarı çıkıp o yaratıklara Goldenfield'ın onların kafeteryası olmadığını göstermesi gerekiyor.

Burada bir araba değil, bir traktörle oturuyorum ve bu yaşlı kemikler eskisi gibi değil.

Windreach Ormanları veya Tempest Ağaçlıkları, o Dread'lar için yerel bir lokanta gibi ve onlar pek de dost canlısı komşular sayılmaz.

Benim zamanımda, belanın bizi bulmasını beklemezdik. Boş zamanlarımızda onu arardık!