Ghost
Dialog
Witaj, podróżniku.
Witaj.
Witamy, nieznajomy.
Miło cię poznać.
Kim jestem?
Pytanie, nad którym zastanawiam się od wieków.
Kiedyś byłem człowiekiem nauki.
Teraz jestem tylko cieniem.
Szept zagubiony w czasie.
Moje imię... wymazane, zapomniane.
Jestem tylko duchem.
Duchem związanym z tym miejscem.
Poszukuję fragmentów mojej przeszłości.
Może pomożesz mi sobie przypomnieć.
Jak się miewam?
Uwięziony między życiem a śmiercią.
Ni to tu, ni tam.
Dni zlewają się w noce.
Wieczność jest... wyobcowująca.
Ale tacy goście jak ty przynoszą odrobinę ukojenia.
Odnajduję chwile spokoju w naszych rozmowach.
A jednak ciężar zapomnienia wciąż mnie przytłacza.
Tęsknię za pamięcią.
Jednak trwam dalej.
To miejsce?
Zapomniane miejsce.
Spoczywające na Prison Island.
Gdzie zmarli nie znajdują spokoju.
Echa wciąż unoszą się wśród nagrobków.
Imiona blakną, historie znikają.
To kraina pomiędzy światami.
Nawiedzana przez wspomnienia i ciszę.
Przystań dla dusz takich jak ja.
Może wyczuwasz jej melancholijną aurę.
Obawiam się, że nic nie możesz zrobić.
Nie, ale dziękuję za chęci.
Nie teraz, ale doceniam to.
Twoja obecność jest dla mnie wystarczającym pokrzepieniem na teraz.
Tak, być może możesz mi pomóc.
Właściwie przydałaby mi się twoja pomoc w odnalezieniu czegoś.
Twoja pomoc może przybliżyć mnie do spokoju.
Rzeczywiście, jest zadanie, które tylko żywa dusza może wykonać.