Opuszczony Dom

Ten opuszczony dom wznosi się na skraju lasu, a jego okna, ciemne i puste, przypominają czujne oczy. Scragi krążą po zarośniętym podwórzu, a ich szkieletowe sylwetki pobrzękują cicho, gdy okrążają rozkładającą się konstrukcję. Miejscowi mówią, że kiedyś mieszkała tam rodzina, dopóki coś niewypowiedzianego nie zniszczyło ich życia, pozostawiając po sobie tylko ciszę. Dziwne ciśnienie unosi się w powietrzu, ciężkie i nienaturalne, jakby sam dom pamiętał przerażenie. Ci, którzy się zbliżają, przysięgają, że czują na sobie czyjś wzrok, a niewielu decyduje się przekroczyć próg drugi raz.