Iniwanang Pag-asa

Sabi nila, ang isang kuta na itinayo sa tapang ay mas malakas kaysa sa anumang hukbo. O baka naman "itinayo gamit ang totoong bato"? Kahit ano pa man, dapat na nating simulan ang pagpapatibay sa lugar na ito!

Ako'y matapang na humarap sa mga higante at napasunod ang mga mababangis na hayop—o ayon sa mga kuwento—pero ang buong sitwasyong disyerto na ito ay medyo... nag-aalala ako.

Kung tatahakin natin ang diwa ng mga sinaunang bayani tulad ni, uh, yung isang tao na humarang sa dagat gamit ang walis, maaari nating gawing di matitinag ang base na ito!

Kaya, ano sa palagay mo? Samahan mo ako sa paggawa ng simpleng posteng ito bilang isang maalamat na kuta! Sama-sama, kaya natin ito... Sana!

At uh... baka tanungin mo si Mary Jane kung paano natin gagawin iyon. Dahil wala akong kahit anong ideya.

Siguro tama ang mga alamat—ang mga bayani tulad ko ay mga mito lamang.

Inakala kong maaari kong bigyang-inspirasyon ang iba, pero baka hindi talaga ako nakatakdang manguna.

Mas mabuti nang umalis ako; nagdudulot lang ako ng pagkabigo.

Ang aking mga kuwento ay mga salaysay lamang; hindi na sila makakatulong sa atin ngayon.

Talagang oo! Magkasama tayong tatayo nang matatag tulad ng higanteng... uh, puno na minsan kong nakita! Gagawin nating maalamat ang lugar na ito!

Ngunit higit sa lahat, si Mary Jane ang gagawa.

Uy, pare! Kailan ka dumating dito?

Uy, salamat sa pagbisita, pare!

Alam mo, sa pakikipag-usap sa iyo, parang mas lalo pang luntian ang mga puno, tol.

Siguro ang manatili kasama ng mga boluntaryong ito ay parang nakatakda o kung ano man.

Uy, kunin mo itong balumbon—may taglay itong napakabuting karunungan na makakatulong sa iyo na pangunahan ang iba sa matuwid na landas.

Magsama-sama tayo at magpalaganap ng positibong enerhiya para mapagaling ang nakakatuwang planetang ito!

May maganda na akong ideya kung paano tayo makakapagsimula, tol...