Pinag-ibayong Espiritu

Iyan ang mismong eliksir na matagal ko nang hinahanap baka ito pa ang magliligtas sa katinuan ko.

Ah, pagpalain ka! Wala kang ideya kung gaano ito kahalaga para sa akin.

Ah, nariyan ka na... Nadala mo ba iyon? Pinipiga na ng pagiging matino ang mga balikat ko.

Sige, umalis ka lang. Hindi naman na parang dinudurog ako ng bigat o kahit ano pa man.

Sige, iwan mo na ako rito upang labanan ko nang mag-isa ang mga demonyong ito.

Maraming salamat sa 'yo. Mabigat ang pasaning dulot ng digmaang ito para sa akin.

Ah, ganyan pala... Kakayanin ko na lang nang mag-isa.

Napakahalaga nito sa akin.

Ingat sa paglalakbay, at mag-ingat ka diyan.

Ganyan talaga. Di mo maaasahan ang iba kapag nahihirapan na.

Ang ganda. Talagang napakaganda. Isa na namang balikat ang tumalikod.

May isang killjoy dito sa paligid!

Tutulungan mo ba akong pasiglahin ang handaan na ito? Bigyan natin ang mga kasama ng gabing hindi nila malilimutan bago dumating ang susunod na bagyo.

May narinig akong bulong tungkol sa mga sangkap para sa Elanian Ale na nakatago raw sa hilagang pasilidad ng alak—iyon ang tamang kailangan natin.

Kailangan natin ng higit pa sa karaniwang alak—isang inuming gigising sa kaluluwa at magpapakalma sa kalooban.

Pero ang bigat ng digmaang ito ay parang ako'y isang kalan na malapit nang kumulo.

Dahil sa wakas ay nagkakaisa na ang mga kuta, naisip kong samantalahin ang bihirang pagkakataon na tumagay.

Nagdala ka ng sinag ng pag-asa sa pagod kong mga mata.

Heto, kunin mo ito—ito na ang pinakamaliit na maiaalay ko para gumaan ang pasanin kong ito.

Kailangan ko pa ng konting tulong sa huling bagay bago tayo magdiwang...

Sa gawing hilaga, sa kanlurang bahagi ng bay pumunta ka roon at hanapin ang mga sangkap, pagkatapos ay ihulog mo sila sa isang bariles para makapag-brew ng alak!