Astronaut Botanist

Mabilis kumalat ang balita, alam mo ba?

Well, iyon at ang katotohanang ikaw ay pinaghahanap dahil sa panununog at kailangan mong linisin ang iyong pangalan.

Nakuha ko na lahat ng kailangan ko dito... Maliban sa aking crew, siyempre.

Sa totoo lang, oo. Hindi ko maipapangako na magiging madali ito, gayunpaman.

Ang aking crew, hindi lang sila mga kasamahan—kaibigan ko sila. Ang pag-iisip na sila'y nawawala at natatakot... masakit isipin.

Naiintindihan ko. Malaki ang hinihingi ko. Ako na lang... ako na lang ang maghihintay.

Pero heto, hindi naman nagmamadali, 'di ba? Maliban lang na bawat tik ng segundo ay parang suntok sa sikmura.

Para bang isang kawalang-hanggan mula nang bumagsak kami. Ang oras at espasyo ay nawalan ng kahulugan.

Sige, walang problema. Malawak ang kalawakan at ang oras ay... well, marami ako niyan dito.

Bukod sa ang aking radyo ay kasing-kapaki-pakinabang ng tsokolateng takure, ayos naman ako.

Hindi naman masama dito, may marami akong berdeng kaibigan na kasama ko.

Ang pangalan ko ay Dr. Orion Bloom, ang nag-iisang space botanist!

Tapos, isang imp ang lumitaw at sinalakay ang buong barko namin! Nakakatawa.

Pero heto, puwede pang mas malala. Kagaya ng pagiging allergic sa oxygen, 'di ba?

O, at ang recycling system ng aking suit? Pang-mataas na uri. Ininom ko na ang parehong tasa ng kape nang anim na beses!

Kailangan ko talaga ng tulong. O dalawa. O apat, kung meron ka.

Alam mo, sa tingin ko okay naman ako sa ngayon.

Sana masabi ko pa sa iyo ang tungkol sa lugar na ito, pero ako'y naliligaw tulad ng itim na pusa sa bodega ng uling.

Bumangga kami sa kung ano sa kalawakan, sunod na alam ko, nagising ako sa kakaibang lupain na ito. Medyo malabo ang lahat.

May mga flora at faunang hindi ko pa nakikita noon. Para bang bumagsak ako sa hindi kilalang planeta.

Isang crash landing, ilang nawawalang crew, at napakaraming dayuhang halaman, narito ako ngayon.

Kung nag-aalok ka, may trabaho ako para sa iyo.

Mabait ka, pero sa tingin ko ay kaya ko na ang mga bagay dito.

Ang pagkakahiwalay, ang kawalang-katiyakan—nakababaliw ito. Bawat sandali ay pagsubok sa katinuan.

Ako'y na-stranded dito, walang paraan para maglakbay sa dayuhang lugar na ito o abutin sila.

Ayos lang iyon. Patuloy akong kakapit sa pag-asa. Ito lang ang meron ako ngayon.

Sa kasamaang-palad, ang aking crew ang tunay na mga siyentipiko.

Isang imp? Ginagamit ang aking mga halaman? Kasuklam-suklam...

Kaya, kung makita mo ang aking crew, ibigay mo sa kanila ang aking coordinates. Baka matulungan ka namin sa iyong problema.