Finn Hawthorne

Tagapagdala ng liwanag... tagapagdala ng liwanag... liwanag na nagdadala sa akin?

Sinasabi nila nang pabulong ang "Finn," ngunit parang usok ang mga pangalan.

Nagsasapin-sapin ang mga salita. Binabantayan ko ang kislap laban sa gutom na kadiliman.

Nagising akong tuyong-tuyo tulad ng buhangin; mga alaala... sumingaw.

Ang amnesia ay pakiramdam na parang may suot kang anino ng iba, hindi ba?

Sabi nila ay nakaligtas ako sa isang pag-atake, pero sino ba ang "ako"?

Watak-watak ang aking mga isip; hinahawi sila ng hangin.

Normal lang bang malasahan ang mga kulay pag-kagising?

Itong... lugar na ito? Dito ay parang malasang ube ang langit.

Nagkikislapan ang mga pangalan dito. Ito ba ang Riverrise o alingawngaw ng isang alaala?

May tiklop sa realidad kung saan nagpapalit-palit ang mga mukha na parang mga baraha. Isinusuot mo pa ba ang iyo? O kinuha na iyon ng halimaw?

Humuhuni ang lupa ng mga lihim. Naririnig mo ba ang pag-uga ng mga bato?

Tulong? Ako ay magdadala ng liwanag nang mag-isa, salamat sa makinang mong alok.

Walang tulong na kailangan; sapat na ang mga photon!

Hindi ko kailangan ng tulong mula sa katawang-laman; mga lumen ang aking mga kasama.

Nais mo akong tulungan? Ang liwanag na dala ko ay nagpapawalambisa ng tulong.

Ang tulong ay isang kulay na hindi ko kayang maaninag, tinanggihan!

Tulong ng tao? May mga daluyong ba itong kasama?

Ang tulong ay parang baligtad na anino; mas nais ko ang tama at tuwid na liwanag.

Hindi kailangan ang tulong; lubos na naka-charge ang tagapagdala ng liwanag na ito!

Maaari mo bang kunin ang tahimik at matitigas na bagay ng lupa para sa akin?

Oo, dalhan mo ako ng nagyelong bulong ng lupa.

Kailangan ko ng tulong upang makolekta... ang mga bagay na hindi malambot.

Tulungan mo akong tipunin ang mga tahimik na ngipin ng lupa.

Oo, ikaw ang kukuha ng mga bato; pinapanipis ng mga bato ang mga anino.

Ipunin mo ang mga di-buhay na bukol na nakakalat. Maliwanag... ba iyon?