Grizelda

Oh, mahal, pagpalain ka. Ako si Grizelda, isang matandang babae na naliligaw sa malaking, hangal na kagubatan na ito.

Ako ang mapagmalaking pinuno ng Simbahan ng Pagliliwanag ng Kabute!

Paniwalaan mo ba iyon, gago?

Ang mga kabuting ito? Sila ang susi!

Ang putanginang ginintuang tiket pabalik sa aking isang-mata, may-sungay na mga panginoon.

Namimiss ko na ang aking mundo... pero sinabi sa akin ng mga kabute na magdala ng mga tao pabalik kasama ko!

Oh, ayos lang ako, tarantado.

Sinusubukan kong hikayatin ang mga tanga na ito na sumali sa aking simbahan, pero takot silang lahat.

May nagsabi pa nga na bastos daw ako! Ang kapal ng mukha ng gagong iyon...

Paniwalaan mo ba iyon, mahal? Walang gustong iwanan ang kanilang pisikal na anyo!

Isipin mo, aakyat sa mas mataas na mga mundo, pero mas gusto nilang manatili sa gulong ito.

Sinusubukan ko ang aking makakaya dito, pero talagang walang pag-asa ang mga taong ito.

Mukha ka namang iba. Baka may kaunting sentido ka.

Pinili ng mga kabute ang lugar na ito para sa akin, hindi ba napaka-putang mahiwagang iyon?

Kinakausap nila ako, alam mo? Sinasabi sa akin ang lahat ng kanilang sinaunang lihim.

Ang mga pader sa pagitan ng mga mundo ay mas mahina dito...

Isang lugar para sa pagliliwanag, para umangat lampas sa kalokohang ito.

Kailangan lang nating kainin ang mga kabute at magtiwala sa kanilang kapangyarihan.

Kaya, handa ka na bang sumali sa adhikain, mahal, o takot ka pa rin sa maliit na kabute?

Oh, mahal, gagawin mo iyon para sa akin?

Panahon na para itaas ang manggas mo, mahal.

Umaasa sa iyo ang simbahan!

Maraming kahilingan ang mga kabute...

Baka matulungan mo kaming mag-recruit.

Hindi ngayon, gago. Naghihintay ako ng isang tanda.

Ah, bugok, hindi ngayon.

Hindi pa nagsasalita ang mga kabute.

Sabik ka, hindi ba, tarantado?

Hindi pa tamang panahon.

Dahan-dahan lang, mahal.

Sasabihin sa atin ng mga kabute kung kailan.