Zor

Ako... si Zor. Pinuno... ng kakaunting natitira.

Kami... mga katutubo ng Kwalat. Ang mga una.

Matagal na panahon... kami'y nagtago. Mula sa digmaan... mula sa mga mata.

Naghintay... para sa iyo. Sah'ra nu'ma... paparating ang tadhana.

Ikaw... manlalakbay. Naiiba. Mahalaga.

Bumuntong-hininga nang malalim Panahon... mahirap. Tahanan... nasunog. Lahat... nawala.

Kami... iilan na lang. Nagtatago... mula sa panganib.

Ikaw... ang pag-asa. Huling... pag-asa.

Sinasabi ng sinaunang wika... 'Sah'ra ven ku.' Ibig sabihin... naghihintay ang tadhana.

Puso... mabigat. Ngunit ikaw... nagdadala ng liwanag.

Ito... ang aming kanlungan. Nakatago... sa mga buhangin.

Ang mga Sinauna ay nagtayo... noon pa man. Para sa atin.

Sah'ra Kalim... tawag namin dito. Ibig sabihin... 'Lumang Santuwaryo.'

Dito... ligtas kami. Malayo... sa digmaan, sa mga mata.

Hindi... hindi pa oras. Tulong... mamaya.

Hindi... kayang tumanggap ng tulong. Sa'har nu'lem.

Zor... nagpapasalamat sa iyo. Ngunit... hindi pa ngayon.

Sinasabi ng mga sinaunang salita... 'Vela tor nah.' Ibig sabihin... 'Hindi pa.'

Tulong... hindi kinakailangan. Panahon... hindi tama.

Oo... tutulungan mo ba si Zor?

Kami... kailangan ka namin. Huling pag-asa... ikaw.

Sinasabi ng mga sinaunang salita... 'Kala'shin tor'... pakiusap, tumulong ka.

Tulong... lubhang kinakailangan. Oras... kaunti na lang.

Nagtatanong si Zor... tutulong ka ba sa amin?