Pagtakas na Nasunog sa Araw

Oy, pare! Hindi ka ba nagpapawis nang husto sa lahat ng mga damit na 'yan?

Ako? Hinahayaan kong halikan ng magandang simoy ng hangin ang bawat pulgada—kalayaan sa pinakamaganda nito!

Itong mga matitigas ang ulong sundalo ay hinila ako dito, at patuloy pa rin silang kumakapit sa kanilang mga damit na parang mawawala na sa uso!

Pero itong sumpang araw na ito ay ginawa akong pritong tulya—naluluto ako nang mas malala pa kaysa sa lobster sa kumukulong tubig!

Kailangan kong magmadali pabalik sa timog kung saan pinahahalagahan ng mga tao ang natural na anyo, pero hindi ako makagalaw dahil sa sunburn na kumukupas sa akin parang palpak na pintura!

Sa tingin mo ba kaya mong gumawa ng kung anong lotion para palamigin ang nag-aapoy kong balat? Tulungan mo naman ako, at susuklian kita nang maayos!

Maraming salamat! Sa wakas, may nakadamit na kasamang tumulong! Ayos ka!

Naku, alam ko nang isang masikip ang suot tulad mo ay hindi tutulong sa isang malayang kaluluwa. Patuloy ka lang pagpawisan sa lahat ng tela mo, ikaw na konserbatibo!

Walang problema, hahanap ako ng iba na hindi takot sa kaunting balat. Mag-enjoy ka bilang naglalakad na tambak ng labahin!

Bahala ka, pare. Mas pipiliin ko pang magbalat dahil sa sunburn kaysa makitungo sa isang napakahigpit na taong balot na balot parang taglamig.

Handa ka na bang lagyan ako ng lotion, baby!

Tama 'yan, kaibigan! Ipahid mo 'yan sa bawat sulok at tiklop.

At oy—kung tatanungin ako nung si Roddy, sabihin mo sa kanya na namatay ako, okay?

Mag-imbento ka na lang. Gaya ng skin cancer, o kung ano pa man. Hindi naman ako magkakaroon nun.

Alam mo bang damit ang nagpapalala ng ganyang problema, 'di ba?

Anyway, heto ang suhol. Manahimik ka na lang tungkol sa pagkikita natin dito.

Patayin ang ilan sa mga Leaf Dragon sa paligid ng Steppe at kunin ang leaf extract. Iyon ay gagawa ng magandang pampakalma na pamahid para sa lahat ng bahagi ng aking katawan.