Dilemang ng Tumatakas sa Draft

Kahanga-hanga! Nailigtas mo ako.

Alam mo ba kung ano ang mangyayari kung mamatay ako?

Hindi na matatapos ang Horny Backyard Boobigans IV! Kailangan malaman ng mundo kung paano matatapos ang quadrilohiya!

Tulungan mo ako, at sisiguraduhin kong mabibigyan ka ng malaking gantimpala. Bukod pa riyan, sino ba ang ayaw magpanatiling wala sa uniporme ang isang mapanlikhang artista na tulad ko?

Bumalik ka! Nahanap mo ba ang pelikula?

Natagpuan mo ang kaha, ano? Mahigpit pa rin ang pagkakakandado?

Pero may butas sa batas. Alam mo, minsan akong gumanap sa… tawagin na lang nating isang “intimate indie film” na puwedeng magpatunay na hindi ako nababagay sa serbisyo.

Ano? Walang laman? Naku, inilagay ko yata ang pelikula sa aking kaha. Nakatago ito sa malaking lawa sa hilagang-silangan ng Central Fort.

Hindi ko dapat sinakyan ang karwaheng pang-draft na iyon. Akala ko papunta ito sa isang bahay aliwan.

Tinatanggihan mo ako? Hindi ko alam na mailap ka sa kamera.

Ikaw ang bahala, pero mawawalan ka ng kasiyahan.

Kakailanganin mo ang kodigo. Na, uh, nakalimutan ko. Pero sa tingin ko ay naisulat ko ito sa kalagitnaan ng isang maalab na eksena.

Kawalan mo ’yan, pero huwag kang lumapit para humingi ng close-up mamaya.

Ganito ang usapan: hanapin mo ang kamerang nabitawan ko, at ibalik mo ito sa akin kasama ang rolyo ng pelikula.

Walang problema, hindi lahat kayang tiisin ang init ng spotlight.

Tinatanggihan mo ang alok ko? Isa iyang paraan para maputol ang tensyon.

Kung mas gusto mong manatiling nasa gilid ng entablado, desisyon mo iyan.

Heto ang gantimpala mo, gaya ng ipinangako.

Ngayon ay maaari na akong magtuon sa pagtatapos ng aking obra maestra nang hindi inaalala ang draft.

Ah, alam kong gusto mong makaranas ng backstage na aksyon!

Ang problema, ang kaisa-isang kopya ay nasa kamera ko pa rin. Pero siyempre nawala ko ito habang tumatakbo ako para iligtas ang aking buhay.

Sa tingin ko itinapon ko ’yon sa ilang piraso ng papel diyan… baka ginamit ko pa ’yon panglinis.