Ang Tanikala ng Divinitas

Nakahimlay sa mga pampang ng kanlurang ilog, nakalatag ang magkakasunod na malalaking kubikong bato, bahagyang nakabaon sa lupa, tahimik, hindi gumagalaw, at napakatanda nang lampas sa sukatan. Naniniwala ang mga mananampalataya na ang mga napakalaking relikyang ito ay lahat ng nalalabi mula sa isang banal na kwintas na minsang isinusuot ng isang sinaunang diyos ng Kwalat, na ibinagsak noong isang nakalimutang digmaang selestiyal. Bagama’t sinubok na ng panahon at hindi naapektuhan ng sibilisasyon, maririnig pa rin ang bahagyang pag-ugong ng hindi pa nagagamit na enerhiya sa loob ng mga ito, isang alingawngaw na pumupukaw sa kaluluwa at nakapagpapahinto ng hininga. Hindi mabilang na mga iskolar, mistiko, at naghahanap ng kayamanan ang sumubok tuklasin ang kanilang mga lihim, ngunit walang nagtagumpay na ilabas ang natutulog na kapangyarihan sa loob. Ngayon, nakatayo sila bilang walang hanggang mga bantay ng maalamat na nakaraan ng Kwalat, isang sagradong bugtong na inukit sa bato, naghihintay ng kasagutang wala pang nakakahanap.