Ang Nilagaan ng Parol

Nakatago nang malalim sa maalinsangang mga latian, nakasandal ang kahoy na tahanang ito sa maluluwag na poste sa ibabaw ng putik. Isang malaking kaldero ng gulay ang patuloy na kumukulo sa labas, sumasama ang usok nito sa mababang ulap. Nakabitin ang mga tila parol na ilaw mula sa mga tabingi at baluktot na poste, nagbibigay ng kakaiba ngunit mainit na liwanag na humahawi sa karimlan na parang isang parola. Wala pa ring nakatitiyak kung sino nga ba ang nakatira roon; may nagsasabing isa itong lagalag na erbalista, may iba namang naniniwalang isa itong mangkukulam na nakikipagpalitan ng mga lihim kapalit ng sabaw. Anuman ang totoo, ang amoy ng nilagang gulay at ang banayad na tunog ng mga parol ang tanging tanda ng buhay sa loob ng maraming milya.