Jeśli ktoś to znajdzie... Byłem na południowym zachodzie Wioski Węgla, gdy wszystko poszło nie tak.
Myślałem, że zdołam wrócić... myślałem, że prześcignę noc.
Ale śmiech... podążał za mną. Zawsze tuż za mną, nigdy nie ustawał.
Próbowałem trzymać się otwartej przestrzeni, ale cienie stały się zbyt gęste... zbyt szybko.
Teraz nie potrafię powiedzieć, gdzie jest droga... ani czy kiedykolwiek istniała.
Nie traćcie czasu, szukając mnie.
Słuchajcie nocy, gdy zaczyna się śmiech... uciekajcie w drugą stronę.