கைவிடப்பட்ட குடியேற்றம்

கனவுகளின் எரிந்த கல்லறையாகத் திகழும் இந்தக் கைவிடப்பட்ட குடியேற்றத்தில், கருகிய கட்டமைப்புகளும் உருகிய பலகைகளும் ஒருகாலத்தில் மிகச் சிறப்பாக இருந்த சமூகத்தை நினைவூட்டுகின்றன. இதன் கடைசி நிர்வாகியாக தன்னை அறிவித்த பெர்னி, மிகக் கடுமையானவையும் முடிவற்றவையும் ஆகிய விதிமுறைகளை விதித்து அண்டைவாசிகளை பைத்தியமாக்கினார்; பலர் மேலும் ஒரு கட்டளையையும் இணங்கியிழுப்பதைவிட தாமும் வீட்டுக்குள் கிடந்து அதையே எரித்துவிடப் பட்டினார்கள்.

இப்போது முற்றிலும் தனித்துவிட்டு விட்ட பெர்னி, அங்குள்ள சாம்பல்களை வெறித்தனத்துடன் பட்டியலிட்டு வருகிறார்; சரியாக முடிந்த முதலீட்டாளர்களை மட்டும் கண்டுபிடித்தால் ஊரை மீண்டும் அருமையாக கட்டிக்கொள்ளலாம் என்ற убеждение உடையவர். வழியாக வரும் சவால்நிறைந்த பயணிகளிடத்தில் “எல்லை தெரியாத வாய்ப்புகள்” என தெரிவித்தபடி, அவர் அழித்து முடித்த குடும்பங்களின் பொம்மைகள், жиأنهவு உள்ளிட்ட கருகிய நினைவுச்சின்னங்களை மிதித்தபடி இந்த பாழடைந்த இடத்தின் தாங்காத எனப்படும் வளங்களைப் பற்றி ஆர்வத்துடன் பேசுகிறார்.