Kung may makakita nito... nasa timog-kanluran ako ng Nayon ng Uling nang nagkamali ang lahat.
Akala ko makakabalik ako... akala ko kaya kong lampasan ang gabi.
Ngunit ang pagtawa... sinusundan ako. Palaging nasa likuran, hindi tumitigil.
Sinubukan kong manatili sa bukas, ngunit ang mga anino ay lumago nang masyadong makapal... masyadong mabilis.
Ngayon, hindi ko na malaman kung nasaan ang daan... o kung meron mang daan talaga.
Huwag ninyong sayangin ang oras ninyo kakahanap sa akin.
Pakinggan ninyo ang gabi kapag nagsimula ang pagtawa... tumakbo kayo sa kabilang direksyon.
