இறுதி சோதனை

யாராவது இதை கண்டுபிடித்தால்... எல்லாம் தவறியபோது நான் கோல் கிராமத்தின் தென்மேற்கில் இருந்தேன்.
நான் மீண்டும் வர முடியும் என்று நினைத்தேன்... இரவை முந்த முடியும் என்றும் நினைத்தேன்.
ஆனால் அந்த சிரிப்பு... அது என்னை தொடர்கிறது. எப்போதும் பின்னாலேயே, ஒருபோதும் நிற்காமல்.
வெளியில் இருக்க முயன்றுப் பார்த்தேன், ஆனால் நிழல்கள் அவ்வளவு அடர்த்தியாகவும் அசுரவேகமாகவும் தாக்கின.
இப்போது, பாதை எங்கே என்று சொல்ல முடியவில்லை... அல்லது அது ஒருபோதும் இருந்ததா என்பதையும் தெரியவில்லை.
எனக்காக தேடி உங்கள் நேரத்தை வீணாக்காதீர்கள்.
சிரிப்பு மட்டுமல்ல, இரவின் ஒலி கேட்டால்... மறுமுகத்தில் ஓடிவிடுங்கள்.