Oldvillager Robe

Ik ben Tobias Crankshaw... gewoon een hartbroken oude man...

Ik leefde ooit een vredig leven hier met mijn geliefde vrouw.

Maar ze probeerde me te doden... hoe kon ze?!

Nu is ze weg, en ik... ik weet niet wat ik moet doen.

Ik heb overal gezocht, maar ze is verdwenen.

Ik kan niet anders dan denken dat het mijn schuld is... heb ik haar weggejaagd?

Oh, hoe mis ik haar... haar glimlach, haar lach... haar geklaag...

Haar... andere eigenschappen.

Alsjeblieft, als je haar ziet... kom het me eerst vertellen, en niemand anders.

Hoe gaat het met mij? Oh, het is gewoon vreselijk...

Elke dag zonder haar voelt als een jaar.

Mijn arme hart kan deze eenzaamheid niet dragen.

Ik word elke ochtend wakker in de hoop dat ze terugkomt.

Hoe kan ik verdergaan zonder gewekt te worden door haar geschreeuw?

Ik kan niet eens normaal eten of slapen, altijd maar bezorgd.

Tenslotte hield haar verbrande koken me aan de gang...

Soms denk ik dat ik haar in de schaduwen zie...

Maar het is gewoon mijn geest die me wrede grappen speelt.

Alsjeblieft, als je haar vindt, vertel haar... vertel haar dat ik haar vergeef.

Deze plek... het was eens ons kleine toevluchtsoord.

Mijn vrouw en ik kozen ervoor om onze laatste jaren hier door te brengen.

We dachten dat we vrede konden vinden, weg van de wereld.

Maar nu... is het gewoon een wrede herinnering aan mijn verlies.

Ik breng mijn dagen door met naar haar te zoeken, graven door herinneringen.

Mijn handen zijn vuil omdat ik elke centimeter... elke hoop aarde heb doorzocht.

En iets bloederig omdat ik letterlijk verdriet 'bloederig' ben!

Alsjeblieft... onderzoek niet, roer geen pijnlijke herinneringen op.

Ik wil gewoon haar vinden en haar terugbrengen. Zelf. Alleen.

Oh ja, alsjeblieft, ik heb je hulp nodig...

Ik ben gewoon zo hartbroken zonder haar...

Ik ben te verloren in de rouw om het huis schoon te houden...

Elke kleine taak herinnert me aan haar...

Oh, ja... ik zou echt een sandwich kunnen gebruiken...

Ik ben gewoon zo overweldigd zonder haar...

Ik heb geen fatsoenlijke maaltijd gehad sinds zij... vertrok.

Ik ben gewoon te hartbroken om voor mezelf te koken...

Kun je iets voor me maken om te eten, alsjeblieft?

Wat dacht je ervan om mijn huis schoon te maken...?

Ze heeft me al het werk gegeven...

Nee, het is te gevaarlijk...

Ik kan dat niet van je vragen.

Ik verdien jouw hulp niet...

Alsjeblieft, kijk gewoon heel ver weg...

Ze is waarschijnlijk mijlenver van hier...

Alsjeblieft, neem geen risico... zoek op verre plaatsen naar haar.

Ik ben bang dat ik jouw hulp niet kan verdragen...

Mijn arme hart kan jouw betrokkenheid niet hanteren...