Het dilemma van de dienstweigeraar

Fantastisch! Je hebt me gered.

Weet je wat er gebeurt als ik sterf?

Horny Backyard Boobigans IV zal nooit worden afgemaakt! De wereld moet weten hoe de quadrilogie eindigt!

Help me alsjeblieft, dan zorg ik dat je royaal wordt beloond. En wie zou een visionaire artiest als ik niet uit uniform willen houden?

Je bent terug! Heb je de film gevonden?

Dus je hebt de kluis gevonden, hè? Zit hij nog steeds potdicht?

Maar er is een maas in de wet. Zie je, ik heb ooit gespeeld in een... laten we het een 'intieme indiefilm' noemen, die kan bewijzen dat ik ongeschikt ben voor dienst.

Wat? Hij is leeg? Oh nee, ik heb de film vast in mijn kluis gestopt. Hij ligt verborgen bij het grote meer ten noordoosten van het Centraal Fort.

Ik had nooit in die rekruteringswagen moeten stappen. Ik dacht dat 'ie naar een bordeel ging.

Wijs je me af? Ik wist niet dat je cameraschuw was.

Best, maar dan mis je wel de actie.

Je hebt de code nodig. Die ben ik, uh, vergeten. Maar ik denk wel dat ik hem heb opgeschreven tijdens een passioneel moment.

Jammer voor jou, maar kom later niet smeken om een close-up.

Dus, hier is de deal: je vindt de camera die ik heb laten vallen en brengt die samen met de filmrol bij me terug.

Geen zorgen, niet iedereen kan de hitte van de spotlights aan.

Wijs je mijn aanbod af? Dat is één manier om de spanning te doorbreken.

Nou, als je liever uit de schijnwerpers blijft, is dat aan jou.

Hier is je beloning, zoals beloofd.

Nu kan ik me concentreren op het voltooien van mijn meesterwerk zonder me zorgen te maken over de dienstplicht.

Ah, ik wist dat je wel in was voor wat backstage-actie!

Het probleem is dat de enige kopie nog in mijn camera zit. Maar natuurlijk raakte ik die kwijt terwijl ik voor mijn leven rende.

Denk dat ik het op een paar stukjes papier daar heb gegooid... misschien heb ik ze gebruikt om schoon te maken.