Verlaten huis

Het huis zakt in elkaar onder kruipende wijnstokken en gebroken balken, alsof het land zelf het geheel probeert op te slokken. De wind fluit door verbrijzelde luiken en draagt fluisteringen die niet tot de levenden behoren. Verroeste gereedschappen en gebarsten borden liggen nog steeds op de vloer, onaangeroerd sinds de nacht dat de haard koud werd. Sommigen zeggen dat bandieten het in bezit hebben genomen, anderen zweren dat het bos dat deed — hoe dan ook, niemand noemt het thuis. Nu staat het daar als een karkas van een woning, een waarschuwing in de aarde gespijkerd: in Kwalat kunnen zelfs steen en hout sterven.