Het Lantaarnstoofhuis

Diep in de mistige moerassen leunt deze houten woning wankel op palen boven de drab. Buiten pruttelt onafgebroken een gigantische ijzeren pot met groenten, waarvan de stoom zich vermengt met de laaghangende nevel. Slierten lichtjes hangen aan kromme palen en werpen een vreemde, warme gloed die als een baken door de somberte snijdt. Niemand weet zeker wie er woont; sommigen zeggen dat het een zwervende kruidenkenner is, anderen beweren dat het een heks is die geheimen ruilt voor soep. Wat de waarheid ook is, de geur van bouillon en het zachte gerinkel van lantaarns zijn de enige tekenen van leven in de wijde omtrek.