Rustplaats van de Geest

Midden in het hart van het troebele moeras ligt een verlaten dorp, met houten loopbruggen die kraken en verzakken onder het gewicht van de tijd. Ooit een bruisende gemeenschap, staan de gebouwen er nu verweerd en vervallen bij, amper overeind gehouden door verrotte balken en overwoekerd mos. Ondanks de verlatenheid woont er nog een kleine groep taaie zielen, geïsoleerd van de wereld en gedijend in stille afzondering. Hun levens zijn nauw verbonden met de duistere omhelzing van het moeras, waar de mist blijft hangen en geheimen fluisteren door de verwrongen bomen. Hoewel het dorp verlaten lijkt, zijn er soms vreemde lichten te zien die door de kieren in het hout flikkeren, een teken dat de bewoners volharden, ongestoord door het verstrijken van de tijd.